Summer in town

Δεν ήμουν καλός στο μάθημα της ψυχολογίας. Δεν ήμουν καλός ούτε στην αντιγραφή. Δεν είναι τυχαίο ότι, παρ’ ότι ο διπλανός μου στο σχολείο ήταν αυτό που θα χαρακτήριζες ευγενικά «αετός» (ή, μη ευγενικά, «φύτουλας»), μόλις και μετά βίας κατάφερα να πάρω ένα δεκατεσσάρι σε διαγώνισμα της ψυχολογίας.

Εδώ που τα λέμε, δεν χρειάζεται να έχεις κάνει διδακτορικό στο Χάρβαρντ, για να διαγνώσεις «μεταδιακοπιακό σύνδρομο κατάθλιψης» (σίγουρα θα υπάρχει κάτι τέτοιο) σε όσους έχουν επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη και στα τσιμέντα της πόλης μετά τα καλοκαιρινά τους πλατσουρίσματα σε καταγάλανες ακτές κάποιου νησιού, τα τσιμπούσια σε γραφικά ταβερνάκια και τον ύπνο στη σκιά ενός δέντρου, με τα τζιτζίκια να σε νανουρίζουν και το θυμάρι να πλημμυρίζει τη μύτη σου.

Σας ξενέρωσα; Ελπίζω όχι. Μην το βάζετε κάτω: η καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη μπορεί να σας προσφέρει χαλάρωση που δεν την είχατε φανταστεί. Και στο "live!" της Κυριακή σας δείχνουμε τον τρόπο για να την αποκτήσετε...


Την Κυριακή όμως δεν υπάρχει μόνο "live!" αλλά και οι "Επιλογές" που είναι αφιερωμένες στις αποδράσεις. Αν λοιπόν δεν έχετε πάρει ακόμη τους δρόμους και τα βουνά, ανοίξτε το τεύχος και πάρτε ιδέες. Όταν γυρίσετε, βέβαια, θα χρειαστείτε το "live!" για να προσαρμοστείτε στους ρυθμούς της πόλης.

Αυτά... Και τώρα ρίχνω στην τσάντα μου: μαγιό, πετσέτες, αντηλικό και πηγαίνω για μπάνια στο εξοχικό μου στις Μαλδίβες. Ελπίζω να μην είναι η εποχή των καρχαριών. Με τα περιοδικά θα τα πούμε στις 28 Αυγούστου. Καλό καλοκαίρι...

Νέος φοιτητής, μόνος, ψάχνει…

Ο φοιτητής της φωτογραφίας δεν προσεύχεται. Γιατί δεν προσεύχεται; Επειδή είναι άθεος; Όχι. Δεν προσεύχεται γιατί δεν γνωρίζει (ακόμη) τι έχει να τραβήξει μέχρι να μετακομίσει στην πόλη όπου θα περάσει τα επόμενα τέσσερα (και βάλε) χρόνια της ζωής του. Για να μετακομίσει, θα πρέπει να βρει σπίτι. Το πρώτο κομμάτι είναι το εύκολο. Ανατρέχεις στις αγγελίες της εφημερίδας “Μακεδονία” και σημειώνεις τα σπίτια που θέλεις να δεις. Το δεύτερο κομμάτι είναι το δύσκολο: πρέπει να δεις τα σπίτια. Φοράς ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια και γίνεσαι Αμπέμπε Μπεκίλα. Αυτό φτάνει; Όχι βέβαια… Το αφιέρωμα του “

live!” της Κυριακής είναι ο απόλυτος οδηγός για να βρεις το (φοιτητικό) σπίτι των ονείρων σου.

Στις πλαζ της Πιερίας

Μπορεί στο δημοτικό να μην ήμουν κι ο καλύτερος μαθητής σε ό,τι είχε να κάνει με την αριθμητική και την πολιτική αγωγή, αλλά “πετούσα σπίθες”, όταν ερχόταν στο προσκήνιο η μυθολογία. Ήξερα όλο το γενεαλογικό δέντρο των ολύμπιων θεών -μανάδες, πατεράδες, παιδιά, ξαδέρφια, εγγόνια... Υστερούσα λιγάκι στις ερωμένες του Δία, επειδή ο πατέρας των θεών (και των ανθρώπων) δεν είχε αφήσει θηλυκό για θηλυκό.

Δεν είχα εντρυφήσει όμως στην επιλογή του Ολύμπου ως τόπου κατοικίας-γραφείου διοίκησης τού τότε γνωστού κόσμου. Ίσως να ήταν κληρονομιά κάποιου θεού... Οι δύο πιο πιθανές εκδοχές, σύμφωνα με την έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο, ήταν είτε ότι οι θεοί έπρεπε να βρίσκονται σε ψηλότερο σημείο από τους ανθρώπους -γιατί όχι στο ψηλότερο σημείο της Ελλάδας;- είτε ότι είχαν μαγευτεί από την ομορφιά της περιοχής που βρισκόταν από κάτω τους (της Πιερίας). Και να σκεφτεί κανείς ότι οι αρχαίοι θεοί μαγεύτηκαν αποκλειστικά από την ομορφιά της περιοχής, χωρίς να έχουν ζήσει τις επιλογές διασκέδασης που προσφέρει η Πιερία σήμερα. Ποιες είναι αυτές; Θα τις μάθετε στο τεύχος 124 του "live!". Υπομονή μέχρι την Κυριακή.

Η μεγάλη του θέρους γιορτή

Γιατί γουστάρουμε το καλοκαίρι; Για την άδεια, το επίδομα αδείας, τα μπάνια, το άραγμα στην ξαπλώστρα, το διάβασμα βιβλίων, τα τσιμπούσια και τα ξενύχτια με φίλους, τα φλερτ με άγνωστες που γίνονται γνωστές, την ηρεμία, την ξεγνοιασιά και το γεγονός ότι το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα έχει τελειώσει (μη σώσει και ξαναρχίσει). Κάποια πράγματα βέβαια μπορεί να μας την σπάνε -καλή ώρα το γεγονός ότι για να πας Χαλκιδική Σάββατο μεσημέρι θέλεις να περάσεις τρεις ώρες στο τιμόνι- αλλά σαν το καλοκαίρι δεν υπάρχει.

Στο “live!” της Κυριακής δεν ασχολούμαστε με μπάνια και φλερτ αλλά με μια άλλη απόλαυση: τα υπέροχα μουσικά βράδια κάτω από τα αστέρια... Η μεγάλη γιορτή του θέρους ονομάζεται “Sani Festival” και περιλαμβάνει έξι θεματικούς μουσικούς κύκλους που θα κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των φιλότεχνων (εμάς δηλαδή). Επίσης, συνεχίζουμε το αφιέρωμα στα βιβλία του καλοκαιριού και προτείνουμε μια ιστορική θεατρική παράσταση, τα «Μικρά Διονύσια», με την οποία το ΚΘΒΕ γιορτάζει τα 50 χρόνια του. Μία και σήμερα έμεινε για τα μπάνια (του Σαββατοκύριακου).

Τα βιβλία του καλοκαιριού

Σας είχα εκμυστηρευτεί παλαιότερα ότι κατά τη διάρκεια των διακοπών μου –δεν αναφέρομαι στις ημερήσιες εξόδους στη Χαλκιδική- απολαμβάνω να την αράζω κάτω από μια ομπρέλα θαλάσσης, να ακούω το κύμα (όχι τα πιτσιρίκια) και να διαβάζω κάποιο βιβλίο. Αν υπάρχει κάποιο κοκτέιλ, ακόμη καλύτερα... Δεν ανήκω στην κατηγορία εκείνων που «κατασπαράσσουν» τα βιβλία, όπως κάνουν οι περισσότερες αλλοδαπές τουρίστριες -αλλά να είστε σίγουροι ότι κατά τη διάρκεια του δεκαπενθημέρου θα διαβάσω σίγουρα δύο με τρία (κι άλλα τόσα στην υπόλοιπη χρονιά). Τα τελευταία χρόνια ξεπλήρωσα το «χρέος» μου σε εκείνα τα έργα της ελληνικής λογοτεχνίας που θα έπρεπε να είχα διαβάσει σε μικρότερη ηλικία. Και τώρα, πάμε γι’ άλλα… Μέχρι σήμερα, δεν έτυχε να ασχοληθώ με τα βιβλία των φετινών διακοπών μου. Χάρη όμως στο αφιέρωμα που ετοιμάσαμε στο «live!», είχα την ευκαιρία να ξεφυλλίσω αρκετά βιβλία και να επιλέξω αυτά που θα μπουν στον «σάκο εκστρατείας» (για την ιστορία: αν δεν έχετε καταλήξει ακόμη πού θα περάσετε τις διακοπές σας, ρίξτε μια ματιά στις «Επιλογές»). Στις σελίδες του περιοδικού θα βρείτε τις πιο πρόσφατες εκδόσεις πέντε μεγάλων εκδοτικών οίκων. Καλή ανάγνωση!

The travel issue

Ένα τεύχος, δύο εξώφυλλα, δύο γλώσσες, πολλά ταξίδια. Ταξίδια γι’ αυτούς που θα αφήσουν τη Θεσσαλονίκη για να κάνουν τις διακοπές τους και προτάσεις διασκέδασης και ψυχαγωγίας για εκείνους που επέλεξαν τη Θεσσαλονίκη ως σταθμό του ταξιδιού τους. Όπως μπορείτε να συμπεράνετε, το 705ο τεύχος των “Επιλογών” είναι αφιερωμένο στα ταξίδια. Αν δεν έχετε ήδη αποφασίσει τον τόπο στον οποίο θα περάσετε τις καλοκαιρινές διακοπές σας, ξεφυλλίστε τις σελίδες του περιοδικού και πάρτε ιδέες. Είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε κάτι που θα σας κινήσει το ενδιαφέρον. Σηκώστε το ακουστικό και οργανώστε την καλοκαιρινή σας απόδραση. Αν έχετε καταλήξει σε κάποιον άλλον προορισμό, περάστε στα υπόλοιπα θέματα -και… καλό ταξίδι! Αν έχετε ήδη γυρίσει από τις διακοπές, τότε μάλλον είστε ποδοσφαιριστής. Καλή προετοιμασία.

Και γιατί υπάρχουν δύο εξώφυλλα; Γιατί, εκτός από τα Ελληνικά, ένα μεγάλο κομμάτι του περιοδικού είναι γραμμένο στα Αγγλικά. Οι τουρίστες έχουν αρχίσει ήδη να καταφθάνουν στη Θεσσαλονίκη και οι “Επιλογές” τούς σερβίρουν τα πάντα “στο πιάτο”: τι να δουν, πού να ψωνίσουν, πού να φάνε… Και, μεταξύ μας, το τεύχος δεν απευθύνεται αποκλειστικά στους τουρίστες: ακόμη κι αν είστε γέννημα-θρέμμα Σαλονικιός, να είστε σίγουροι ότι θα ανακαλύψετε σημεία της Θεσσαλονίκης που δεν τα γνωρίζατε. Βγείτε στην πόλη, κρατήστε τις “Epiloges” στα χέρια, μιλήστε Αγγλικά και γίνετε για λίγο τουρίστας στην πόλη σας.

Σαν τη Χαλκιδική, πουθενά!

Το ανέκδοτο είναι παλιό αλλά πάντα επίκαιρο: Πεθαίνει ένας Θεσσαλονικιός και πηγαίνει στον παράδεισο. Μετά από λίγες μέρες τον συναντά ο Άγιος Πέτρος και τον ρωτά: «Λοιπόν; Πώς σου φαίνεται ο Παράδεισος; Δεν είναι υπέροχος;».
 Και απαντά ο Θεσσαλονικιός: «Καλώς είναι... αλλά δεν είναι και σαν τη Χαλκιδική!».

Νομίζετε ότι ξέρετε τα πάντα για τη Χαλκιδική; Τους κρυφούς ορμίσκους, τα ερημικά λιμανάκια και το κόλπο για να βρίσκετε αμέσως θέση πάρκινγκ έξω από τα νυχτερινά μαγαζιά της Καλλιθέας Σάββατο βράδυ; Στο «live!» της Κυριακής θα μάθετε τα απολύτως απαραίτητα για τον καλοκαιρινό παράδεισο που βρίσκεται δίπλα μας (εκτός από αυτό που έγραφα για το πάρκινγκ).